تعامل معماري تكنولوژي و زيبايي در طراحي پل ها

پل و معماري پل درطول تاريخ چند هزارساله تمدن بشري نشان دهنده خلاقيت ابتكار و نبوغ انسان بوده است و همواره درك و احساس او از معماري پايداري زيبايي تناسبات هارموني و ارزشهاي ديگر را در معرض قضاوت نسلهاي ديگر قرار داده است درهمين راستا پل در طول تاريخ تنها يك وسيله ارتباط بين دو نقطه نبوده بلكه انعكاسي عميق از معيارها انديشه ها توانايي ها و بالاخره ذوق و نبوغ و خلاقيت و مهارت و شجاعت انسان ها و جوامع بوده است اتصال بين دونقطه منبع الهام گرديد ايده هاي تازه اي شكل گرفت روشهاي نويني خلق شد و پلهاي جديدي ساخته شد و هركدام نشان از قدرت و توانايي انساني شد كه به دليل اتصال وجودش به ذات لايتناهي هيچگاه و درهيچ مرحله به آنچه كه كسب كرده بسنده ننموده است. سير تحول پلها درطول تاريخ تعامل ميان معماريو تكنولوژي و زيبايي را جدانشدني نشان داده است براي درك تاثير معماري و معماران برطراحي و شكل گيري پل ها و شناخت انواع روشهاي طراحي پل در طول تاريخ چندهزارساله اين هنر بررسي ديدگاه معماري و فناوري و تعامل اين عوامل با مفهوم زيبايي ضرورت مي باشد دراين مقاله مفهوم پل ـ فضا و استفاده از پل به عنوان يك فضاي معماري و بيان مباني و اصول اين نگرش خاص به پل مورد بررسي قرارگرفته است.