مسكن روستايي و صرفه جويي در مصرف انرژي

به دنبال تغيير در شرايط و عوامل موثربرگسترش شهرها و افزايش ابعاد اندازه شان با دستيازي به محيط طبيعي و حومه ها اين پژوهش درپي شناخت جايگاه مقررات ملي صرفه جويي درمصرف انرزي درارتقاي مسكن روستايي و ارايه نكات اساسي براي تسهيل به كارگيري اين مقررات درروند ساخت و ساز درروستاهاست امروزه اهميت صرفه جويي درمصرف انرژي درساختمان ها بيش از پيش برمتخصصان مديران جوامع و مردم آشكار شده است به گونه اي كه بسياري از صاحبنظران اين موضوع را به عنوان يك عامل كليدي درآينده توسعه پايدار در صنعت ساختمان مطرح كننده درهمين راستا و با توجه به اينكهمنابع انرژي و محيط زيست با محدوديت هاي جديمواجه شده اند دربيشتر كشورها صرفه جويي در مصرف انرژي در ساختمان ها به يكي از اولويت هاي اصلي درم قررات ملي ساختمان درچند دهه اخير تبديل شده است درادوار گذشته ساخت و سازهاي مناطق روستايي همانند شهرها همساز با اقليم و شرايط زيست محيطي منطقه بوده از آنجا كه عوامل متعددي در صرفه جويي درمصرف انرژي نقش دارند و با درنظر داشتن تفاوت هاي مهمي كه بين مسكن شهري و روستايي در تمامي عوامل طراحي و اجرا وجود دارد اتخاذ رويكردي متفاوت در تدوين ضوابط و مقررات ساختمان هاي روستايي ضروري است.