معماري زمينه گرا دربافت ها

به دنبال تغيير در شرايط و عوامل موثربرگسترش شهرها و افزايش ابعاد اندازه شان با دستيازي به محيط طبيعي و حومه ها توجه دوباره به حوزه هاي دروني شهر و آنچه از پيش وجود داشته به عنوان يك اصل تعيين كننده و اجتناب ناپذير درجهت پايداري شهري بوده است آنچه دراين راستا دردرجه اول اهميت قرار دارد زمينه است زمينه به مثابه رويدادي است كه عناصر شهري دردرون آن شناخته ساخته و پرداخته مي شوند و زمينه گرايي ديدگاهي استكه علاوه برجنبه هاي صرفا كالبدي به تدريج ابعاد انساني و جنبه هاي فرهنگي اجتماعي و تاريخي نيز درآن مورد توجه قرار ميگيرد روابط فرهنگي و اجتماعي و سيستم اقتصادي يك شهر تا حدود زيادي مي تواند درتعريف زمينه موثر باشد مقاله حاضر در پي تبيين نقش و جايگاه زمينه گرايي در راس نظام برنامه ريزي طراحي و مديريت شهري پايدار است و سعي دارد ضمن توضيح اجمالي چگونگي تغيير در پارادايم هاي شهرسازي و ظهور نگرش جديد به توسعه شهري كه شامل توجه به حوزه هاي درون شهري و محلات مي باشد تاثير اين رويكرد را برتوسعه پايدارشرح دهدو اهميت توجه به اين مبحث را درتوسعه پايدار كه بخش عمده اي از ديدگاه هاي شهرسازي سالهاي اخير است مشخص سازد.