بررسي مقاومت شيميايي ژئوممبرينها

كاربرد ژئوممبرين (زمين غشا) به عنوان مصالح ساختماني مدرن حدودا از سالهاي 1950 آغاز گرديده و امروزه استفاده از اين گونه مواد بخش جدايي ناپذيري از ساخت سامانه هاي مختلف به خصوص سامانه هاي صنعت آب و خاك و بويژه كانالهاي انتقال آب و شبكه هاي آبياري و زهكشي مي باشد. توسعه كاربرد ژئوسنتتيك كه ژئوممبرين يكي از زيرشاخه هاي آن مي باشد در مهندسي عمران به خصوص ژئوتكنيك، ژئومحيط و مهندسي هيدروليك شبيه هيچ يك از مواد همتراز خود شناسايي نميگردد و يقيناً نبايد مشابه ساير مواد ساختماني مورد ارزيابي قرار داد و در طراحي ها و استفاده از اين گونه مصالح فارغ از مسائل مقاومت هاي فيزيكي آنها، مقاومت و پايداري ژئوسنتتيك ها در مقابل حمله مواد شيميايي و تاثير اينگونه حملات با توجه به جميع جهات مورد بحث و بررسي و ارزيابي قرار گيرد زيرا زماني اينگونه مواد در دستوركار مورد استفاده قرار مي گيرند كه هدف بهبود و توسعه خاكهاي مساله دار مي باشد در مقاله حاضر تاثير انواع مواد شيميايي بر روي ژئوممبرين ها به خصوص ژئوممبرين هاي HDPE و LDPE مورد بحث و بررسي قرار گرفته است.