بررسي و آزمون عملكرد شبكه هاي عصبي مصنوعي در پي شبيني دبي روزانه خروجي از حوضه آبريز داراي رژيم برفي (مطالعه موردي: رودخانه جاجرود)

در بسياري از پروژه هاي مرتبط با منابع آب، تلاش بر اين است ميزان آب در دسترس متناسب با تقاضاي موجود براي آن به نحوي افزايش يابد. كنترل رودخانه ها و ذخيره سازي آب آنها در پشت سدها روشي استكه از ديرباز توسط ايرانيان انجام مي شده است. برنامه ريزي براي بهر هبرداري بهنيه از آب ذخيره شده در پشت سدها مستلزم پيش بيني مقدار آبي است كه در اثر بارش هاي آينده در پشت سد ذخيره خواهد شد و هموارهسعي بر اين بوده تا پي شبيني صحي حتري از اين مقدار ارائه شود. برف يكي از اشكال بارش است كه به دليل تأخير در تبديل به رواناب، مدلسازي چگونگي تبديل آن به رواناب بسيار متفاوت از ساير اشكال بارش است. در اين پژوهش سعي شده است با استفاده از تواناييهاي شبك ههاي عصبي مصنوعي، مدلي براي پيش بيني دبي روزانه رودخانه جاجرود تهيه شود كه به كمترين ميزان اطلاعات ورودي نيازمند باشد. از آنجا كه حوضه آبريزرودخانه جاجرود حوض هاي با رژيم عمدتاً برفي است سعي شده تا ميان اطلاعات آب معادل برف ايستگاه هاي برف سنجي حوضه و دبي خروجي از آن رابط هاي منطقي ايجاد شود. بهترين نتايج با تابع تانژانت هايپرپوليك و يك لايه پنهان بدست آمد هاند