بررسي ميزان تاثير ستونهاي شني در برابر نشستهاي پي ناشي از روانگرايي با استفاده از روش انرژي

پديده روانگرايي به عنوان يك خطر جدي، سازههاي مستقر بر روي پروفيل خاكهاي مستعد روا نگرايي را تهديد ميكند. مقاومتبرشي خاكهاي ماسه اي اشباع در طول حركات قوي زلزله به دليل جذبانرژي و استهلاك آن كه بصورت افزايش فشار آب حفره اي بروز ميكند، بصورت تناوبي تقليل مييابد و سرانجام باعث روانگرايي خاك ميشود. بنابراين منطقي به نظر ميرسد كه فرآيند روانگرا شدن خاك بوسيله جذبانرژي هيسترزيس مورد بررسي قرار گيرد. در ماسه هاي اشباع متدهاي زيادي براي مقابله با روا نگرايي وجود دارد كه ستونهاي شني يكي از موثرترين اين روشهاستكه ميتواند در ميزان انرژي جذبشده توسط خاك تاثير داشته باشد. در مقاله حاضر نتايج 7 آزمايش ميز لرزه در محيط l-g كه در مدلسازي آن از ماسه 161 فيروزكوه بهره گرفته شده است مورد بررسي قرار گرفته و ميزان انرژي مستهلك شده در واحد حجم، در هرآزمايش محاسبه گرديده است. در ادامه با تطبيق ميزان انرژي جذبشده و نسبتاضافه فشار حفره اي، تاثير ستونهاي شني براي مقابله با اين پديده تعيين شده است. در اين سري از تستها از سه تيپ آرايش براي ستونهاي شني و دو تيپ حركتي جهت اعمال بار ديناميكي استفاده شده است. نتايج آزمايش حاكي از آن است كه با مسلح كردن خاكهاي ماسه اي توسط ستونهاي شني ميزان انرژي در واحد حجم زيادي را جهتروا نگرايي مي طلبد. در اين مقاله نحوه ارتباط آرايش و انرژي مورد تجزيه و تحليل قرارگرفته است.