تعيين بارنهايي گسيختگي پل­هاي سنگي قوسي با در نظر گرفتن مدل رفتاري مناسب مصالح

مدلسازي مناسب پلهاي قوسي سنگي موضوعي است كه در سالهاي اخير با توجه به نياز به ارزيابي ايمني آنها بسيار مورد توجه محققين قرار گرفته است، ولي در اين ميان نظرات كاملا متفاوت و متضادي از محققين مختلفدر اين زمينه به چشم مي خورد. شمار اين پلها در كشور ما نيز زياد است و در اين ميان به دليل نقش مهم پلهاي قوسي سنگي در سيستم ريلي كه تخريب آنها باعث فلج شدن اين سيستم مي شود. اين پلها از اهميت ويژه اي برخورداراند. روشهاي مختلفي براي تعيين بار نهايي گسيختگي پلهاي قوسي سنگي موجود مي باشد. كه مي توان از اين ميان به روش مكانيسم و روش نيمه تجربي MEXE و روش المان محدود اشاره كرد. در روش المان محدود مدلهاي دو بعدي و سه بعدي قابل استفاده اند. وبايد اين نكته مد نظر قرار داد كه انتخاب مدل رفتاري مناسب براي مصالح در محاسبه بار نهايي گسيختگي اين پلها نقش چشم گيري برعهده دارد. در اين مقاله به منظور بررسي بار نهايي گسيختگي پل سنگي قوسي، از مدل المان محدود سه بعدي استفاده شده است. و سيستم به دو بخش، قوس باربر وخاكريز روي قوس تقسيم شده است . تجربه و مشاهدات نشان مي دهد كه مدلسازي ارتجاعي اين سيستمها رفتار واقعي را نمي تواند حتي بصورت تقريبي نشان دهد. از طرفي در صورتيكه در تعيين بار نهايي گسيختگي پل تنها غير خطي بودن رفتار اتصالات بين قطعات لحاظ شود و مصالح هردو بخشپل با مدل رفتاري الاستيك در نظر گرفته شود باز در برخي موارد كفايت نمي كند. حال آنكه با در نظر گرفتن مدلهاي رفتاري مناسب خاك و سنگبر اساس مدلهاي اصطكاكي خميري دقت قابل توجهي حاصل مي شود. البته نبايد نقش ديوارهاي پيشاني و همچنين مقدار سختي اتصالات را ناديده گرفت. زيرا كه ديوارهاي پيشاني به عنوان قيدي در مقابل تغيير مكان عرضي پل به حساب مي آيد و سختي اتصالات در بهبود مكانسيم گسيختگي پل نقش عمده اي بر عهده دارد. با رعايت اين نكات به منظورصحت سنجي، پل پرستوود با نرم افزار آباكوس 6.8 مدل شده است. در پايان نتايج كاربرد مدلهاي رفتاري متفاوتمصالح و اتصالاتدر مدل رياضي با آنچه كه در واقعيت رخ داده مقايسه شده است.