بررسي مدل هاي زوال اعضاي سازه اي

در سال هاي اخير ، تحقيقات زيادي در زمينه شناخت رفتار اعضاي سازه اي تحت بار دوره اي صورت گرفته است . به كاربردن مدل هيسترتيكمناسب در تحليل هاي غير خطي، براي ارائه رفتار اعضاي سازه اي در طول بارگذاري دوره اي به منظور دقت در پيش بيني خسارت ، از اهميت زيادي برخوردار است . بر اساس مشاهدات تجربي، بارگذاري دوره اي داراي اثراتي است كه مهم ترين آنها كاهش سختي ، كاهش مقاومت و پديده جمع شدگي حلقه هاي هيسترتيك است . يك مدل هيسترتيك مناسب بايد منعكس كننده تمامي خصوصيات رفتاري فوق باشد و در نهايت بتواند تخمين خوبي از ظرفيت استهلاك انرژي توسط سيستم ارائه دهد. در اين مقاله ، پس از معرفي انواع زوال مشاهده شده در مطالعات آزمايشگاهي، مدل هاي موجود براي پيش بيني رفتار هيسترتيك اعضاي سازه اي مورد نقد و بررسي قرار مي گيرد.