بهسازي لرزه اي پايه هاي بتني وزني پل ها با بكارگيري فناوري پس تنيدگي

بكارگيري پايه هاي حجيم و كم فولاد موجود در برخي آيين نامه هاي راه آهن در چند دهه اخير امري متداول بوده است با توجه به عدم وجود مطالعات لرزه شناسي و فولاد گذاري نامناسب اين پايه ها مقاومت قابل قبولي به نسبت حجم و توان باربري ثقلي خود در برابر بارهاي جانبي نداشته اند در اين سازه ها آغاز شكست كششي و ايجاد مفاصل پلاستيك بسيار زودتر از زماني رخ ميدهد كه بتن دچار شكست فشاري خواهد شد و اين امر موجب كاهش توان باربري جانبي اين سازه ها ي عظيم مي گردد پس تنيدگي چنين پايه هايي به كمك كابل يا ساير مصالح داراي توان كششي بالا با ايجاد ميزان قابل قبولي تنش فشاري اوليه در پايه و بهكارگيري كابل در حين اعمال بار جانبي مانع از ايجاد ترك درناحيه كششي و نيز عملكرد مناسب تر پايه پس از آغاز ترك كششي مي گرد كه اين امر موبج افزايش ميزان باربري جانبي پايه تا 30 درصد و نيز تغيير رفتارترد شكن پايه به نرم شكن مي گردد.