بررسي اثر ژئوتكستايلها در افزايش باربري روسازي

كاربرد ژئوتكستايلها به عنوان مصالحي با مقاومت بيشتر نسبت به خاك، در چند دهه اخير ، به ويژه در راه سازي، مورد توجه محققين و سازمان هاي مختلف واقع شده است. در اين تحقيق با استفاده از مدلسازي آزمايشگاهي و عددي نقش ژئوتكستايلها در افزايش باربري روسازي مورد ارزيابي قرار گرفته است. ابعاد، به گون هاي انتخاب شده كه شرايط مرزي تاثير كمي بر نتايج داشته باشد. آزمايشهاي سي بي آر اصلاح شده با استفاده از قالبي كه به اين منظور ساخته شده انجام شده است. ژئوتكستايلهاي بافته نشده سوزني، تحت شرايط انتهاي آزاد و گيردار، روي لايه رس نرم (معادل بستر نرم) و در زير لايه ماسه (معادل زيراساس) قرار مي گيرند. نتايج نشان مي دهد، ژئوتكستايلها، باعث افزايش باربري روسازي شده و اين افزايش باربري با افزايش ميزان نشست، بيشتر مي شود. براي بررسي ساير عملكردهاي ژئوتكستايلها و بررسي نقش اين الياف در بهبود تغيير مكانهاي افقي و نيز توزيع تنش برشي، با استفاده از نرم افزار PLAXIS، ضمن مدلسازي اجزاء محدود مدل آزمايشگاهي و تحليل معكوس نتايج، به ارزيابي نقش اين الياف در بهبود تغيير مكانهاي افقي و توزيع تنش هاي برشي پرداخته شده است.