بررسي روانگرايي در ماسه حاوي ريزدانه خميري با استفاده از آزمايش سه محوري مونوتونيك

هدف از اين مطالعه، بررسي اثر PI و درصد رس روي پتانسيل روانگرايي ماسه حاوي ريزدانه مي باشد. بدين منظور، يك سري آزمايشهاي سه محوري مونوتونيك زهكشي نشده فشاري، روي ماسه استاندارد 161 با درصد ريزدانه از 0 تا 30 درصد انجام شد. از دو نوع رس با پلاستيسيته مختلف براي بررسي اثر شاخص خميري روي رفتار زهكشي نشده و روانگرايي ماسه رسدار استفاده شد. نمونه ها در دو وزن مخصوص خشك 1.45 و 1.5 كيلوگرم بر سانتيمتر مكعب ساخته شده و از دو فشار تحكيمي 100 و 400 كيلوپاسكال براي تحكيم نمونه ها استفاده شد. براي ساخت نمونه ها از روش تراكم مرطوب استفاده شد. با تحليل نتايج، تاثير درصد رس و پلاستيسيته روي رفتار زهكشي نشده و روانگرايي مورد ارزيابي قرار گرفت. مشاهده شد كه با افزايش اندك درصد رس، نمونه فقط رفتار انقباضي داشته و هيچ تمايلي به رفتار اتساعي از خود نشان نمي دهد در حالي كه در ماسه تميز و ماسه با ريزدانه بالا نمونه بعد از رفتار انقباضي اوليه رفتار اتساعي از خود نشان مي دهد. همچنين مشاهده شد كه خط حالت بحراني در فضاي e-pי با افزايش درصد رس به سمت پايين حركت مي كند. با افزايش درصد رس به سمت پايين حركت مي كند.