بررسي وضعيت تراكم در بسترهاي ماسه­اي مقاوم سازي شده با ژئوتكستايل

به منظور افزايش ظرفيت باربري بسترهاي ماسهاي سست، اغلب از مسلح كننده هاي ژئوسنتتيكي 2 نظير ژئوتكستايل استفاده مي شود. عموماً به هنگام مدل سازي فيزيكي اين بسترها، تراكم نسبي يكساني براي كل لايه ها در نظر گرفته مي شود كه اين امر طراحي را غير اقتصادي مي نمايد. در اين مقاله نتايج حاصل از مدل سازي فيزيكي اين بسترها در حالت خشك و با تراكم نسبي متفاوت در بين لايه هاي تسليح شده به لحاظ ظرفيت باربري مورد مقايسه و بررسي قرار مي گيرد. در اين آزمايشها تراكم نسبي حدود 75 % براي بستر و تراكمهاي 75%، 65%، 45%، 35% براي لايه هاي مسلح شده خاكريز ماسه اي انتخاب شده است. مدل در ابعاد 100 ×100× 80 سانتي متر ساخته و با نوعي ژئوتكستايل يافته نشده مسلح مي گردد. ظرفيت باربري نيز به كمك آزمايش بارگذاري صفحه اي دايروي به قطر 20 سانتيمتر مورد كنترل قرار مي گيرد.