بررسي ومقايسه دستورالعمل هاي ارزيابي سريع آسيب پذيري سازه ها در برابر زلزله : روش هاي آريا و ATC

ارزيابي آسيب پذيري سازه هاي موجود مو ضوعي است كه دردو دهه اخير مطرح شده و به سرعت پيشرفت كرده است. به منظور ارزيابي راهكارهاي مناسب بر اي كاهش خطرپذ يري لرزه اي در نواحي شهري، پيش بيني آسيب پذيري سازه هاي ساختماني موجود بر اثر زلزله هاي احتما لي در آينده يكي از ضرور ي تر ين اقدامات مهندسي مي باشد. در روش هاي كيفي ارزيابي آسيب پذيري با توجه به شرايط لرزه خيزي و شرايط ساختمان سازي و بر اساس تجربه زلزله هاي گذشته فرم ها ي ويژه اي تهيه مي شوند بازرسان ساختمان ها با استفاده از اين فرم ها اطلاعات ساختمان را برداشت ودر يك بانك اطلاعاتي ذخيره مي كنند. با استفاده از اين روش ها مي توان به طور تقريبي ظرفيت لرزه اي ساختمان هاي يك منطقه خاص را به دست آورد. دوروش ارزيابي آسيب پذيري كيفي آريا و ATC مهم ترين وكاربردي ترين روش هاي ارزيابي به خصوص در ايران مي باشند. در اين مقاله با تشكيل يك پايگاه داده برا ي حدود 70 ساختمان و برداشت و جمع آوري اطلاعات آن ها در اين پايگاه داده ها به بررسي آماري در مورد اين ساختمان ها پرداخته و به مقايسه نتايج روش هاي آريا و ATC براي اين ساختمان ها و مزايا و محدوديت هاي هريك از اين روش ها پرداخته ايم.