تأثير اندركنش خاك و سازه بر صحت نتايج تحليل استاتيكي غير خطي در استاندارد ASCE 41

يكي از روشهاي متداول در ارزيابي ساز ه ها استفاده از تحليل هاي استاتيكي غيرارتجاعي است. تحقيق هاي مختلفي در مورد ميزان خطاي اين روش نسبت به تحليل تاريخچه زماني انجام پذيرفته است. ليكن تحقيقات انجام شده در اين زمينه محدود به تحليل هاي بستر صلب بوده و اثر انعطا فپذيري بستر در آنها ديده نشده است. در اين تحقيق ميزان خطاي روش استاتيكي در ارزيابي رفتار چند سازه متداول كه بر اساس آيين نامه براي خاك نرم طرح شده اند با احتساب انعطاف پذيري بستر مورد بررسي قرار گرفته است. استاندارد ارزيابي مورد استفاده در اين تحقيق ASCE41 بوده است. معيار در نظر گرفته شده جهت ارزيابي، الگوي تشكيل مفاصل پلاستيك و ميزان چرخ ش آنها بوده است كه به صورت برداري مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج حاكي از برآورد مناسب الگوي مفاصل پلاستيك در تحليل استاتيكي غير ارتجاعي است. اين در حاليست كه مقادير چرخش ها عموماً بيش از مقادير واقعي برآورد مي شود.