تأثير گچ بر تغييرات خواص فيزيكي و مكانيكي خاك رسي

خاك هاي گچي در سراسر جهان بخصوص در مناطق خشك و نيمه خشك به وفور يافت مي شوند و يكي از انواع خاك هاي مشكل آفرين محسوب مي گردند كه كاربرد آنها در رابطه با سازه هاي آبي ممكن است مسائل مختلفي را ايجاد نمايد. به منظور شناخت دقيق اهميت گچ در خاك هاي طبيعي، انجام يك سري آزمايش ها ضروري مي باشد.
در اين كار تحقيقاتي، نمونه هاي مصنوعاً گچي شده با درصدهاي مختلف گچ در آزمايشگاه تهيه گرديد و سپس آزمايش هاي متنوعي از قبيل تعيين حدود آتربرگ، تراكم، نشست تحت بار ثابت در حالت معمولي و همراه با آبشويي و تعيين مقاومت روي نمونه ها انجام شد. نتايج نشان دادند كه افزايش مقدار گچ در كاهش حدود آتربرگ، وزن واحد حجم خشك، مقاومت و افزايش نشست نقش مهمي را دارا مي باشد. از طرفي آشكار شد كه آبشويي فاكتوري بسيار مهم در نشست هاي بعدي و كاهش مقاومت اين خاك ها مي باشد. بنابراين وجود گچ مي تواند يكي از پارامترهاي مهم مهندسي در عمليات ساخت سازه هاي هيدروليكي محسوب گردد.