رديابي مشاهداتي منشا آلودگي شيميايي آبهاي زيرزميني (مطالعه موردي: مناطق آلوده حاصل از نتايج طرح تحقيقات ملي شماره 1399 – مناطق مركزي استان آذربايجان غربي)

سرنوشت آب در طبيعت اين است كه كل موجود ي آن در چرخهاي پايدار بماند، عواملي چون رشد جمعيت و افزايش روزافزون نيازهاي گوناگون آبي سهم برخوردار ي بشر از اين نعمت الهي را مستمراً كاهش ميدهد. كيفيت آب نيز به دليل فعاليتهاي انسان و ورود آلايندههاي مختلف به آب تغيير نموده كه نهايتاً بر سلامت انسان تاثير گذاشته و كاربري آن را در بخشهاي گوناگون توسعه اعم از كشاورزي، صنعت و غيره به شدت محدود ميكند. بر همين اساس، آبهاي زيرزميني استان آذربايجان غربي در معرض آل ودگيهاي كشاورزي و همچنين فاضلابهاي شهري و صنعتي قرار گرفته است و اين آبها از لحاظ مقادير عناصر شيميايي در جهت خروج از حدود استاندارد مي باشند . در بعضي از مناطق مركزي استان،آبهاي زيرزميني حاوي مقادير املاح كلسيم، منيزيم، EC ،TC و T.D.S بيش از حد توصيه شده است .همچنين در بعضي ديگر از اين مناطق شدت افزايش كمي املاح كلرايد،سولفات و TH آب زيرزميني در مدت 5 سال بيش از يك برابر مقادير اوليه آنها در سال 1374 بوده است.
كار حاضر رديابي ، بررسي و تحليل مشاهداتي منشأ آلودگي شيميايي مناطق آلوده حاصل از نتايج طرح تحقيقات ملي شماره 1399 (مناطق مركزي استان آذربايجان غربي) ميباشد.