ريز مقياس نمايي بارندگي در تهران، ايران

يكي از روشهاي پيش بيني تغييرات اقليمي استفاده از خروجي هاي مدل جهاني اقليم Climate Models Global) GCM) مي باشد. اما بدليل بزرگ بودن شبكه هاي مدل GCM اين مدلها در مطالعات محلي و منطقه اي كارآمد نيستند، اخيرا براي بهبود خروجي هاي GCM در مقياس منطقه اي روش ريز مقياس نمايي آماري مورد استفاده قرار گرفته است. اين مطالعه نتايج ريز مقياس نمايي آماري بارندگي را براي ايستگاه مهرآباد تهران نشان مي دهد. ريز مقياس نمايي آماري انجام شده بر اساس مدلهاي ASD (حسامي و همكاران، 2008 ) و SDSM ( ويلبي و همكاران 2) مي باشد. براي ارزيابي كارايي مدلهاي ريز مقياس نمايي 5 انديس بارندگي شامل، تعداد روزهاي خشك متوالي (CDD)، حداكثر بارش 3 روزه (R3days)، صدك 90 ام بارش روزانه ،(PREC90)، مجموع بارش فصلي (RR) و روزهاي با بارش بيشتر از 10 ميلمتر (RR10) مورد استفاده قرار گرفته است. مقايسه نتايج مدلهاي SDSM و ASD نشان مي دهد كه هر دو مدل نتايج تقريبا يكساني در برآورد اين شاخصها از خود نشان مي دهند.