بررسي آزمايشگاهي تاثير ميكروسيليس بر خزش بتن خودمتراكم

بتن خودمتراكم (SCC) امروزه به عنوان يك تكنولوژي شناخته شده مطرح بوده و استفاده از اين نوع بتن بدليل خواص و ويژگي هاي آن در سراسر دنيا بسرعت در حال گسترش مي باشد. از طرف ديگر بدليل تفاوت اين نوع بتن با بتن هاي معمولي، لزوم بررسي كوتاه مدت و بلند مدت ويژگي هاي اين بتن از ديدگاه هاي مختلف نظير خواص فيزيكي، مكانيكي و رفتاري اجتناب ناپذير است. اين مقاله به بررسي تاثير مقدار ميكروسيليس برخواص ميكانيكي (مقاومت فشاري، مقاومت كششي، مدول الاستيسيته) و خزش بتن خودمتراكم مي پردازد و بدين منظور سه نمونه بتن با مقاومتهاي 30 ، 35 و 45 مگاپاسكال به ترتيب با 3 ، 5 و 8 درصد ميكروسيليس ساخته شده و با اعمال باري معادل 20 درصد مقاومت فشاري 28روزه ، تغيير شكلها در بازه هاي زماني مختلف به مدت هشت ماه اندازه گيري گرديد. نتايج بدست آمده حاكي از آن است كه استفاده از ميكروسيليس، برروي مشخصات مكانيكي بتن خودمتراكم تاثير مثبت داشته و باعث بهبود آنها مي گردد. همچنين با مقايسه تغيير شكلهاي سه نوع بتن ساخته شده، مشخص گرديد كه با افزايش مقدار ميكروسيليس ميزان كرنش خزشي كاهش مي يابد.