بررسي ترك خوردگي ناشي از جمع شدگي خميري مقيد بتن خودتراكم به عنوان مصالح تعميري

ترك خوردگي ناشي از جمع شدگي خميري در اعضا بتني كه نسبت سطح به حجم بالايي دارند رخ مي دهد. اين تركها در ساعات اوليه پس از بتن ريزي به علت تبخير آب از سطح بتن قبل از سخت شدن بتن و در لحظاتي كه بتن هنوز مقاومت كششي لازم در برابر تنش هاي ناشي از جمع شدگي را بدست نياورده ايجاد مي شود. در اين مقاله ترك خوردگي ناشي از جمع شدگي مقيد بتن خود تراكم با تركيبات مختلف شامل الياف پلي پروپيلن، لاتكس استايرن بوتادين، ميكروسيليس و پودر سنگ آهك مطالعه مي شود. بتن پايه از نوع بتن معمولي 3 ماه قبل از ريختن بتن تعميري ساخته مي شود تا قسمت عمده اي از جمع شدگي خود را انجام داده باشد و سپس بتن خودتراكم تعميري برروي ان ريخته مي شود بتن پايه باعث مقيد شدن بتن تعميري مي شود. سپس بتن پايه و بتن تعميري تازه درون اتاقك باد و گرما قرار داده مي شود نتايج نشان ميدهد با افزايش ضخامت بتن خود تراكم تعميري زمان مشاهده اولين ترك افزايش و طول و مساحت ترك كاهش مي يابد. همچنين لاتكس استايرن بوتادين و الياف پلي پروپيلن تاثير قابل ملاحظه اي در كاهش استعداد ترك خوردگي دارند. همچنين در لحظه ترك خوردگي شاهد يك تغيير ناگهاني در مقاومت الكتريكي بتن هستيم.