بررسي ضريب مقاومت افزون درطراحي اي پاي ستونهاي مهاربندي شده

از تجارب تاريخي در زلزله هاي گذشته اينگونه برمي آيد، كه ساختمانها در تقابل با بارهاي جانبي زلزله، استقامت بيشتري نسبت به آنچه براي آن طراحي شده اند، را متحمل گشته وهرعضو ازسازه به ميزان كرنش قبل از گسيخته شدن، مانع فروريختن آوار شده و تلفات جاني را كاهش مي دهد، ودرحقيقت اين مقاومت اضافي درازاء تغييرشكل ظاهري ويا گسيختگي برخي از اعضاء سازه قبل از تغيير شكل يا تخريب كلي سازه بدست مي آيد، كه در برخي آيين نامه هابه ناجي ساختمانها نيز معروف است.در طراحي لرزهاي، اين مقاومت اضافي به طور مستتر در ضريب رفتارساختمان، و در طراحي اجزاي سازه با اهميت بالا، به صورت مضربي از ضريب رفتار، يا عددي ثابت در تركيب بار ويژه طراحي به عنوان ضريب مقاومت افزون (overstrength factor) اعمال ميگردد. از جمله اين اجزا، ستونهاي سازه است كه در كليه آيين نامه ها، ضرايبي را در تركيبات بار ويژه آن لحاظ نموده اند، ولي براي محل انتقال نيروهاي وارده بر ستون به خاك، يا پاي ستون، چنين ضوابطي مدنظر قرارنگرفته اند.لذا با توجه به لزوم اعمال نيروهاي واقعي زلزله و روشهاي طراحي لرزه اي قابل اعتماد، پژوهش حاضر برآن شد، تا با هدف بررسي ضرورت لحاظ و چگونگي تعيين چنين ضريبي درتركيب بار ويژه طراحي لرزه اي پاي ستون، به تحليل استاتيكي غيرخطي فزاينده pushover 32 قاب، با قابليت تنوع در تعداد دهانه ها، تعداد طبقات، و حتي آيين نامه هاي طراحي مختلف و با درنظرگرفتن تركيب بار ويژه در طراحي ستونها، و طراحي سازه ها براي نواحي با خطرنسبي لرزه خيزي خيلي زياد، اقدام نموده و از بررسي هاي به عمل آمده چنين بدست مي آيد كه براي تعداد طبقات مختلف در سيستم باربري قابهاي مهاربندي هم محور اين ضرايب به ترتيب 3/7 تا 6/1 را نتيجه ميدهد.