پيشنهاد يك الگوي توزيع بار جانبي در تحليل استاتيكي غيرخطي براي قاب هاي بتن مسلح ميان مرتبه

در سال هاي اخير پيشرفت هاي قابل توجهي در روش هاي طراحي بر اساس عملكرد حاصل شده است كه در همه آ ن ها روش هاي تحليل استاتيكي غي رخطي به عنوان مبنا مورد استفاده قرار گرفته اند. در آيين نامه هاي طراحي رايج براي تحليل سازه ها به طور مشخص از دو روش تحليل استاتيكي خطي و ديناميكي خطي استفاده م يشود. با توجه به كاستي هاي موجود در روش هاي تحليل خطي به ويژه در ارزيابي رفتار واقعي ساختمان هاي بتن مسلح، مطالعات گسترده اي در مورد بررسي ميزان دقت نتايج استفاده از روش هاي تحليل غير خطي، صورت گرفته است. اگرچه بهترين و دقي قترين شيوه ارزيابي رفتار لرزه اي سازه ها استفاده از تحليل ديناميكي غير خطي تاريخچه زماني است با اين وجود دستورالعمل هاي معتبر ATC-40 ، FEMA 273 & 356 & 440 و هم چنين در سال 2006 آيين نامه بهسازي لرز هاي ساختمان هاي موجود ASCE/SEI 41-06 استفاده از روش تحليل استاتيكي غيرخطي را به دليل سادگي به كارگيري و تفسير نتايج آن ، توصيه كرده اند . در اين دستورالعمل ها تعدادي الگوي توزيع بار براي نمايش ساده تر نيروي جانبي زلزله در روش استاتيكي غيرخطي، عنوان شده است. در اين مقاله تأثير استفاده از الگوهاي مختلف توزيع بار جانبي موجود در دستورالعمل بهسازي لرزه اي ساختمان هاي موجود (نشريه شماره 360 سازمان مديريت و برنام هريزي كشور برگرفته ازدستورالعمل هاي FEMA 273 &356 روي مقادير پاسخ دونمونه قاب بتن مسلح 10 طبقه مورد بررسي قرار گرفته و با نتايج تحليل ديناميكي غيرخطي تاريخچه زماني ب ا استفاده از برخي زلزله هاي ايران باPGA هاي فزاينده، مقايسه شده است. در نهايت يك الگوي توزيع بار جانبي متناسب با نتايج تحليل هاي ديناميكي غيرخطي تاريخچه زماني فزاينده براي تحليل استاتيكي غيرخطي ساختمان هاي ميان مرتبه موجود در ايران پيشنهاد شده است