مقايسه شيوه محاسبه نيروي زلزله در استاندارد 84-2800 ايران و IBC 2003

پيشرفت هاي مهندسي سازه و زلزله و مشاهدات پس از زلزله ها، عامل تغييرات مستمر و تكامل آيين نامه هاي زلزله دنيا است. با عنايت به لرزه خيزي كشور، بازنگري و ارائه ويرايش هاي روزآمد از آيين نامه زلزله ايران همگام با ساير كشورهاي جهان، ضرورتي انكارناپذير است. در اين راستا بررسي تغييرات آيين نامه كشورهاي مختلف مفيد و مؤثر است . نظر به اين كه بسياري از ساختمان هاي متداول كشور مشمول محاسبه به روش استاتيكي معادل مي شوند و اين روش به سبب جامعيت استفاده ، ازاهميت زيادي برخوردار است، در اين مقاله به شيوه محاسبه نيروي زلزله با روش استاتيكي معادل پرداخته مي شود . ضريب برش پايه ساختمان با استفاده از چهار فاكتور شامل لرزه خيزي منطقه، درجه اهميت، ضريب بازتاب و ضريب رفتار ساختمان ،تعيين مي شود. در مقاله حاضر پارامترهاي مذكور با توجه به آيين نامه ساختماني بين المللي 2003 IBCبه دست آمده و با پارامترهاي موجود در آيين نامه زلزله ايران، مورد مقايسه قرار مي گيرد. بررسي هاي انجام شده و مقايسه فاكتورهاي مؤثر بر تعيين نيروي برشي در هر دو آيين نامه نشان مي دهد كه استفاده از اين فاكتورها منجر به مقادير متفاوتي در دو آيي ن نامه مي شود. ميزان اين تفاوت ها با نمودار و جدول هايي نشان داده مي شود. در برخي سيستم هاي سازه اي و در بعضي خاك ها وپاره اي از مناطق لرزه خيزي، تفاوت دو آيين نامه بسيار فاحش بوده و نيروي برشي محاسبه شده براي آيين نامه ايران، مقادير بزرگ تري را به خود اختصاص مي دهد. از اين رو به نظر مي رسد در برخي حالت ها، با تدوين رابطه هاي مناسب بتوان در جهت اقتصادي تر شدن طرح گام برداشت