ارائه راهكارهاي بهسازي لرزه اي ديوارهاي مصالح بنايي با استفاده از روش مدلسازي قاب معادل و تحليل استاتيكي غير خطي

ساختمانها و ديوارهاي مصالح بنايي در زلزله هاي گذشته عملكرد مناسبي نداشته اند كه شكل پذيري پايين از مهمترين دلايل اين رفتار نامناسب بوده است. يكي از راه هاي افزايش شكل پذيري ، حذف موددهاي شكست برشي ترد و يا بهبود رفتار خمشي مي باشد.بدين ترتيب كه چنانچه بتوان بهروشي مودهاي شكست برشي ترد ديوار را شناسايي نمود، با تغيير رفتار ديوار از برشي(كه رفتاري غير شكل پذير است) به خمشي (كه رفتاري شكل پذير است) عملكرد لرزه اي ديوار بهبود خواهد يافت. براي ارزيابي كمي و شناسايي مودهاي رفتاري ديوارهاي مصالح بنايي به روشهاي كمي و دقيق نياز مي باشد كه در اين مقاله از روش مدلسازي قاب معادل و تحليل استاتيكي غير خطي كه اخيرا توسط برخي از محققين براي مدلساي ديوارهاي مصالح بنايي بكار رفته و نتايج قابل قبولي نيز بدنبال داشته ، استفاده گرديده است. در اين روش پس از مدل سازي ديوار بصورت قاب معادل با استفاده از تحليل استاتيكي غير خطي، مودهاي شكست ديوار شناسايي شده و چنانچه مود شكست برشي در پايه اي مشاهده گرديد، با تغير رفتار پايه مورد نظر از برشي به حمشي كه با روشهاي ازجمله افزايش ارتفاع بازشوهاي مجاور ( افزايش لاغري پايه) قابل انجام است، ديوار مجددا مدلسازي و تحليل گرديده و اين مسير تا حذف مودهاي رفتاري ترد از سيستم ادامه مي يابد. در اين تحقيق با استفاده از نتايج آزمايشگاهي دو ديوار آجري با مقياس واقعي، سعي گرديده با حذف مودهاي رفتاري برشي در ديوار (1) ظرفيت ديوار 3 درصد كاهش يافته، ولي شكل پذيري ديوار 81 درصد افزايش داشته است. همچنين در ديوار (2) با افزايش شكل پذيري خمشي، ظرفيت جانبي ديوار 13 درصد كاهش يافته، اما شكل پذيري ديوار 41 درصد افزايش يافته است.