بررسي آزمايشگاهي تغييرات سطح آب و سرعت عرضي در محدوده آبگيرهاي جانبي موجود در كانال هاي قوسي

يكي از روش هاي انحراف آب از مسير اصلي رودخانه ها استفاده از آبگيرهاي جانبي مي باشد . . همواره مسئله مهم در انتقال آب، مشكل ورود رسوبات به كانال ها و سيستم هاي انتقال مي باشد . بنابراين هدف طراحان كاهش ميزان ورود رسوبات انتقال يافته تا حد امكان مي باشد . از آنجا كه اكثر رودخانه ها در بيشترين مسير خود داراي پيچ و خم مي باشند . با توجه به وجود جريان ثانويه ( جريان حلزوني ) در قوس خارجي، اين منطقه مكان مناسب براي موقعيت آبگيري پيشنهاد شده است . بنابراين ضرورت تحقيقات بيشتر در زمينه انتخاب موقعيت و زاويه آبگيرهاي جانبي در سيرهاي
قوسي شكل لازم بنظر مي رسد . به همين منظور جهت بررسي تغييرات سرعت عرضي و تراز سطح آب ناشي از تغييرات پارامترهاي هيدروليكي جريان در محدوده آبگيرهاي جانبي بدون بند انحرافي در كانال هاي قوسي، فلومي ) ) U شكل با مقطع مستطيل با بستر ثابت طراحي و ساخته شد . از كانال مستقيم با مقطع مستطيلي بعنوان كانال انحرافي استفاده گرديده است . آبگيري از كانال قوسي شكل تحت زاويه 60 درجه در موقعيت هاي مختلف 40) ، 75 ، 115 درجه ) و با اعداد فرود 0/27) ، 0/41 ، (0/55 انجام گرفت . با استفاده از ترسيم سرعت ها و تراز سطح آب، نتيجه مي شود كه با نزديك شدن به دهانه آبگير، سرعت عرضي تحت تأثير مكش آبگير افزايش مي يابد . همچنين با توجه به تغييرات سرعت، كمترين و بيشترين ميزان تراز سطح آب به ترتيب در نيمه و انتهاي عرض دهانه آبگير اتفاق مي افتد . بطور كلي نتايج حاصل از تجزيه و تحليل تغييرات تراز سطح آب و سرعت عرضي در محدوده آبگير داخل كانال قوسي در اين مقاله به تفصيل ارائه شده است .