بهينه يابي زاويه تلاقي عنصر تسليح و گوه گسيختگي در آزمون برش مستقيم

بكارگيري ژئوسنتتيك ها به عنوان عنصري ثانويه در مقاوم سازي سازه هاي خاك مسلح در دهه هاي اخير رشد بسيار زيادي يافته است . ژئوسنتتيك ها بعنوان عنصر تسليح وظيفه جذب نيروهاي كششي و انتقال آنها به خاك اطراف بوسيله مكانيزم هايي همچون اصطكاك، اندركنش خاك ومسلح كننده و مكانيزم هاي ديگر مي باشد . از جمله متغيرهاي مهم در مدلسازي سازه هاي خاك مسلح كه همواره از ديد طراحان اين گونه سازه ها به دور مانده، پارامتر زاويه تلاقي عنصر تسليح با صفحه برشي در امتداد گوه گسيختگي مي باشد . به منظور مدلسازي آزمايشگاهي تلاقي عناصر تسليح با صفحه برش 81 آزمون برش مستقيم جعبه بزرگ 30/4 * 30/4 * 15 سانتيمتري در 8 حالت مختلف قرارگيري ژئوگريدها نسبت به صفحه برش و سه نمونه مصالح خاكي ماسه ريزدانه، شن گرد گوشه و ماسه تيزگوشه جهت تحقيق تعيين زاويه بهينه تلاقي كه منجر به بالاترين مقادير براي پارامترهاي مقاومتي فصل مشترك برشي مي گردد انجام گرفت . از مقايسه نتايج مشخص گرديد زاويه تلاقي بهينه عنصر تسليحي كه در آن زاويه اثر همزماني جابجايي برشي و اتساع خاك، باعث بسيج شدن بيشترين تنش كششي در ژئوگريد مي گردد، در ماسه تيزگوشه و شن گردگوشه برابر 55 درجه و در ماسه ريزدانه در زاويه 50 درجه عنصر تسليح روي مي دهد .