تاثير عمق پاياب بر حداكثر عمق حفره آبشستگي ايجاد شده توسط جتهاي ديواره اي

از آنجا كه ايجاد حفره آبشستگي امكان ناپايداري سازه اطراف حفره را تشديد مي كند، يكي از مهمترين موضوعات تحقيقاتي كه در علم هيدروليك مطرح است، آبشستگي ايجاد شده توسط جريان عبوري از اطراف سازه هاي هيدروليكي است. جتهاي ديواره اي نوعي از جتها مي باشند كه با عبور يك جريان با سرعت زياد از بازشدگي دريچه و تبادل مومنتم با سيال اطراف خود گسترش مي يابند، اين جتها از يك جهت با سطح صلب (ديوار) در ارتباط مي باشند. عبور اين نوع جريان باعث ايجاد آبشستگي در منطقه بعد از دريچه خواهد شد.
تحقيقات زيادي در گذشته در مورد اثر پارامترهاي مختلف بر ابعاد حفره آبشستگي ايجاد شده توسط جتهاي ديواره اي انجام شده است . تحقيقات گذشته نشان از وجود ابهام در ارتباط با نحوه اثر عمق پاياب بر ابعاد حفره آبشستگي دارد. در تحقيق حاضر با استفاده از نتايج آزمايشگاهي سه منبع مختلف از داده هاي ازمايشگاهي به بررسي كاملتر اثر عمق پاياب بر ابعاد حفره آبشستگي پرداخته شده است و مقداري حدي براي عمق نسبي پاياب ارايه شده است. زماني كه همق نسبي پاياب كمتر از مقدار حدي آن باشد حداكثر عمق حفره آبشستگي افزايش وز ماني كه عمق نسبي پاياب بيشتر از مقدار حدي آن باشد حداكثر عمق حفره آبشستگي كاهش مي يابد.