تاثير فاصله نصب آبپايه قطاعي بر روي حجم و عمق آب شستگي در پايين دست پايه پل با مقطع دايره اي شكل

همه ساله پل هاي زيادي در سراسر جهان تخريب مي شوند: تخريب اين پل ها مي تواند به دليل عوامل سازه اي يا عوامل هيدروليكي باشد، كه در اين ميان نقش عوامل هيدروليكي مهم تر مي باشد. در اين تحقيق توسعه ي آبشستگي موضعي اطراف پايه استوانه اي و مطالعه اثر آبپايه قطاعي بر ميزان آبشستگي با استفاده از مدل فيزيكي تحت شرايط جريان آب صاف مورد بررسي قرار گرفت. آزمايش ها در يك فلوم بتني به طول 15 متر، عرض 50 سانتي متر ، ارتفاع 50 سانتي متر و شيب افقي صفر انجام گرديد. در اين آزمايش از پايه پل استوانه اي شكل به قطر 50 ميلي متر و دو عدد آبپايه قطاعي با شعاع 25 و 30 سانتي متر استفاده گرديد. براي اندازه گيري عمق ابشستگي ، از يك زبري سنج استفاده شد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه بكارگيري آبپايه قطاعي مقعر در جهت جريان موجب كاهش حجم و عمق آبشستگي در اطراف پايه پل مي شود. اين كاهش حجم در بيشترين مقدار خود به 77 درصد مي رسد. طبق اين تحقيق هرچه فاصله پايه از راس آبپايه كمتر باشد، حجم آبشستگي كاهش يافته و همچنين با افزايش شعاع آبپايه حجم آبشستگي كاهش مي يابد. اگر فاصله پايه پل از راس آبپايه كمتر باشد، نقش نوع آبپايه در كاهش آبشستگي كم ميشود.