تعيين محل ترك در پل ها با استفاده از تبديل ويولت

يكي از روش هاي مورد استفاده در بررسي آسيب هاي سازه اي بر اساس تعيين شكل مودي ارتعاش سازه و مقايسه آن با مدل سازه سالم مي باشد . اما تجربه نشان داده كه اندازه گيري شكل مودي در پل ها نمي تواند معيار خوبي براي بررسي آسيب باشد زيرا عوامل محيطي تغييراتي در شكل مودي و فركانس طبيعي ارتعاش پل ايجاد مي كنند كه قابل مقايسه با تغييرات ايجاد شده توسط ترك مي باشند . در اين مقاله به جاي استفاده از تغييرات شكل مودي، از تغييرات انحناي شكل مودي استفاده شده است كه حساسيت بيشتري نسبت به ترك از خود نشان مي دهند . پل به صورت تير اويلر -
برنولي و ترك به صورت فنر پيچشي و با استفاده از تئوري شكست الاستيك مدل شده است . نشان داده شده است كه محل ترك را مي توان بر اساس تغييرات ناگهاني در ضرايب تبديل ويولت تعيين كرد . نتايج نشان مي دهند كه اين روش مي تواند محل ترك هاي چندگانه را تشخيص دهد و حساسيت زيادي به خطاي اندازه گيري، سرعت و بزرگاي بار متحرك ندارد .