بررسي تحليلي تاثير دو حلقه فولادي متحدالمركز بر شكل پذيري مهاربندهاي هم محور

بادبندهاي هم مركز در قابهاي مهاربندي شده از جمله عناصر قابل استفاده در تامين مقاومت جانبي سازه هاست كه در مقايسه با قابهاي خمشي از سهولت اجراي بيشتر و قيمت تمام شده پايين ترين برخوردارند. ولي از شكل پذيري مناسب بهره مند نيستند. در ا ين مقاله نوع جديدي از مستهلك كننده هاي انرژي (فلزي جاري شونده)، معرفي مي شود. اين مستهلك كننده به شكل حلقه هاي فولادي متحد المركز ساخته شده و در سازه هاي بادبندي به منظوربالا بردن شكل پذيري و جذب انرژي زلزله قابل نصب مي باشد. هنگام وقوع زلزله، عضو مستهلاك كننده قسمت قابل توجهي از انرژي ورودي به سازه را با ورود به مرحله غير خطي و تشكيل مفاصل خميري خمشي، مستهلك كرده و بدين صورت از ورود ديگر اعضاي سازه به مرحله غير خطي و همچنين كمانش اعضاي مهاربندي جلوگيري كرده يا آن را بتعويق مي اندازد. در صورت استفاد ه از تك حلقه بجاي حلقه هاي فولادي متحد المركز ، توان باربري المان تك حلقه محدود بوده و با افزايش قطر ميزان شكل پذيري آن كاهش يافته و همچنين با محدوديتهاي معماري در دهانه بادبند مواجه خواهد بود.
تنشها و تغيير شكلها با استفاده از تحليل غير خطي به روش المان هاي محدود و تحت اثر بارهاي رفت و برگشت، مطالعه شده است. منحني هاي هيسترزيس بدست امده حاكي از آن است كه حلقه هاي فولادي متحد المركزمي توانند بعنوان يك عضو جاذب انرژي و همچنين يك فيوز جهت كنترل كمانش يك بادبند عمل كنند، ضمن انكه شكل پذيري لازم را نيز تامين كنند.