بهينه سازي موقعيت بادبندها درقابهاي فولادي دوبعدي با استفاده از نظريه گرافها

سازه ساختمانهاي بلند بايد قادر به تحمل انواع مختلف نيروهاي جانبي نظير نيروهاي ناشي از باد و يا زلزله باشد كه براي اين كار به طور معمول از مهاربند در سازه هاي فولادي و ديوار برشي در سازه هاي بتني استفاده مي شود. يكي از متداول ترين انواع سخت كننده هاي جانبي در سازههاي فولادي مهاربند مي باشد. در اين مقاله هدف آن است كه تاثير بهره گيري از تئوري گرافها در تعيين موقعيت بادبندها در رفتار سازه اي قاب (مانند تغيير شكل جانبي و يا وزن) نسبت به حالتهاي مهاربندي متداول بررسي شود.