مروري بر رفتار ساختمان هاي داراي طبقه نرم؛ بررسي روش هاي مؤثر و نوين مقاوم سازي

از متداول ترين ساختارهاي رايج در ساختمان هاي موجود، حذف ديوارها و تيغه هاي يك طبقه از ساختمان، به منظور استفاده بيشتر از فضاهاي طبقه (مانند پاركينگ ها و فروشگاه‌ها) مي باشد كه سبب مي شود اين طبقه در مقايسه با ساير طبقات فاقد يكنواختي، نظم و تكرار ديوار ها باشد. اين پيكره بندي گرچه به لحاظ توزيع و استفاده فضاهاي طبقه مناسب مي باشد، ولي از ديدگاه لرزه اي، ساختمان را در برابر پديده اي به نام طبقه نرم، بسيار آسيب پذير مي كند. در اين مقاله به تعريف كلاسيك و آيين نامه اي اين پديده و عوامل مؤثر نظير سختي، مقاومت، تغيير مكان (و اثر p-D) د رتشديد خرابي به همراه مطالعه مورد ييك ساختمان آسيب ديده در زلزله بم پرداخته شده و در ادامه راهكارهاي توصيه شده اجرايي و نيز روش هاي نوين مقاوم سازي اين گونه ساختمان ها نظير بكارگيري سيستم نوين مستهلك انرژي و سيستم جداساز هوشمند (Smart Base Isolation Systems) و تأثير آنها در بهبود عملكرد لرزه اي سازه هاي آسيب پذير، مورد بررسي قرار گرفته است.