اثر فاصله بين آبشكنها بر حداكثر عمق آبشستگي سري آبشكن هاي L – شكل

آب شكن‌ها سازه هايي هستند كه با هدف انحراف جريان از ساحل فرسايش پذير رودخانه، مسير مناسب براي هدايت جريان، كنترل سيلاب، برقراري عمق لازم براي اهداف كشتيراني، حفاظت ديواره خارجي قوس ها و طرح هاي اصلاح مسير رودخانه مورد استفاده قرار مي گيرند. از جمله مسايل مهم در طراحي آب شكن ها، پديده آب شستگي موضعي دماغه آنها مي باشد كه به علت تنگ شدگي مقطع جريان و وجود گردابه هاي قوي بوجود مي آيد. و در صورتي كه اين عمق به درستي برآورد نشود مي تواند منجر به تخريب سازه آب شكن گردد. مروري بر تحقيق هاي گذشته نشان مي دهد كه اكثر تحقيق ها بر روي آب شكن هاي تيغه اي استوار بوده و تحقيقات اندكي بر روي آب شكن هاي L- شكل صورت گرفته است. كه آن هم در مورد آب شكن هاي منفرد مي باشد. بدين منظور اين تحقيق بر روي آب شكن هاي L‌- شكل صورت انجام شده است. در اين تحقيق با انجام مطالعه در شرايط آب زلال، آزمايش ها با چهار فاصله بين آب شكن ها و در سه دبي مختلف انجام گرفته است. نتايج نشان مي دهدد كه تغيير فاصله بين آب شكن ها تأثير قابل توجه اي بر روي حداكثر عمق آب شستگي قبل از آب شكن اول ندارد بلكه بر روي فرسايش و رسوب گذاري بين آب شكن ها تأثير مي گذارد. بدين ترتيب كه با افزايش فاصله بين آب شكن ها ميزان فرسايش بين آب شكن اول و دوم، دوم و سوم و رسوب گذاري بعد از آب شكن سوم روند افزايشي دارد.