استفاده از روش هاي الگوريتم ژنتيك و بهينه سازي دسته ذرات در حل معكوس مدلسازي آلودگي آب هاي زيرزميني

افزايش بي رويه جمعيت در سال هاي اخير، محدوديت منابع آب هاي سطحي و در نتيجه فشار به سفره هاي آب هاي زيرزميني باعث ببار آمدن خساراتي چه به صورت كمي و چه به صورت كيفي به منابع طبيعي كشور شده است. جهت جلوگيري از ووقع اين خسارت مديريت بهره برداري و حفاظت آب هاي زيرزميني مي بايست به عنوان يك اصل و پايه در برنامه ريزي منابع آب مد نظر قرار گيرد. در اين ميان شبيه سازي شرايط طبيعي سفره با هدف شناخت عملكرد سفره در شرايط واقعي گزينه مناسبي مي باشد. برآورد دقيق پارامترهاي حاكم بر اين مدل ها به منظور دسترسي به جواب هاي قابل قبول ضروري به نظر مي رسد. در سالهاي اخير از روش معكوس جهت برآورد پارامترهاي معادلات استفاده شده است. در اين تحقيق روش هاي بهينه سازي جديد، الگوريتم ژنتيك (GA)، و بهينه سازي دسته ذرات (PSO)، براي حل معكوس معادلات جريان و انتقال آلودگي آب زيرزميني بكار برده شده است. روش مورد استفاده براي حل پيشرو معادلات، روش تفاضل محدود (FDM) بوده است. مقايسه نتايج شبيه سازي با معيارهايي مانند PMSE ، بيانگر قابليت دو روش بهينه سازي در تخمين پارامترهاي معادلات است ولي با افزايش تعداد پارامترهاي مدل، روش بهينه سازي دسته ذرات نتايج را بيشتر تحت شعاع قرار مي دهد. آناليز حساسيت پارامترهاي معادلات جريان و انتقال آلودگي مبين حساسيت باالاي مدل جريان نسبت پارامتر ضريب قابليت انتقال و حساسيت اندك مدل انتقال آلودگي نسبت به ضرايب پراكنش است.