بررسي آسيب پذيري آبخوان دشت بهبهان با استفاده از مدل DRASTIC

روند افزايش جمعيت و توسعه كشاورزي در بخش هاي مختلف باعث آلودگي منابع آب زيرزميني و كاهش كيفيت اين منابع شده و ادامه اين روند كاهش شديد منابع قابل مصرف را به همراه خواهد داشت. منابع آب زيرزميني دشت هاي خوزستان خصوصا دشت بهبهان نيز از اين قاعده مستثني نمي باشد. در اين راستا ارزيابي پتانسيل آسيب پذيري آبخوان ها يكي از فاكتورهاي مهم مديريتي جهت پيشگيري از افزايش آلودگي در سال هاي آتي خواهد بود. در حال حاضر روش‌هاي مختلفي براي پتانسيل يابي آلودگي وجود دارد كه يكي از اين روش ها، روش DRASTIC است كه در اين تحقيق از اين روش براي ارزيابي آسيب پذيري آبخوان دشت بهبهان استفاده شده است. هفت پارامتر مهم هيدرولوژيكي (عمق تا سطح ايستابي، تغذيه خالص، محيط خاك، توپوگرافي محيط غير اشباع و هدايت هيدروليكي) در روش DRASTIC تركيب گرديده و از سيستم اطلاعات جغرافيايي (GIS) نيز براي ساختن نقشه آسيب پذيري با همپوشاني داده هاي هيدروژنولوژيكي موجود استفاده شده است. نتايج حاصل از روش DRASTIC نشان مي دهد كه حدود 4/15 درصد منطقه مورد مطالعه بدون خطر آلودگي، حدود 11/23 درصد آسيب پذيري خيلي كم، حدود 29/38 درصد داراي آسيب پذيري كم، حدود 23/68 درصد داراي آسيب پذيري متوسط، حدود 29/76 داراي آسيب پذيري متوسط تا زياد و حدود 1/8 درصد آسيب پذيري زياد مي باشد.