بهينه سازي طراحي سرريزهاي متوالي با استفاده از الگوريتم بهينه يابي جفت گيري زنبور عسل

سدهاي مخزني از جمله سازه هاي بزرگ آبي مي باشند كه نقش مهمي را در تامين نياز آبي براي مصاورف مختلفي نظير توليد انرژي، كشاورزي، شرب، كنترل سيلاب، تفريحات و ... ايفا مي نمايند. يكي از پارامترهاي هزينه بر در طراحي سدها اجرا و ساخت حوضچه هاي آرامش به منظور كاهش انرژي آب و كاهش خرابي هاي ناشي از سيلاب ها مي باشد. در چند دهه اخير از سرريزهاي متوالي كه داراي چند سرريز و حوضچه آرامش پي در پي مي باشد، استفاده مي شود. مزيت اين سرريزها جلوگيري از ايجاد عوارض نامطلوب در پايين دست سرريز است كه به دليل افزايش بيش از حد سرعت در انتهاي سرريزهاي معمولي و كاهش شديد فشار ايجاد مي شوند. از ديگر مزاياي اين نوع سازه مي توان به كوچكتر و اقتصادي تر شدن مستهلك كننده انرژي در پايين دست اشاره نمود. در اين تحقيق به منظور كاهش هزينه ساخت سرريزهاي متوالي و دستيابي به بهترين ابعاد اين سرريزها و نيز رسيدن به جواب هايي نزديك به بهينه مطلق، از الگوريتم بهينه يابي جفت گيري زنبور عسل (HBMO) استفاده شد. براي تحقق اين هدف ارتفاع و طول پله ها به عنوان متغيرهاي تصميم مسئله در نظر گرفته شده است. نتايج حاصل نشان دهنده صرفه جويي اقتصادي در ساخت سرريزهاي متوالي با استفاده از الگوريتم بهينه سازي جفت گيري زنبور عسل نسبت به روش مرسوم طراحي مي باشد.