تعيين آسيب‌پذيري آبخوان دشت قزوين با استفاده از روش‌هاي DRASTIC و SI و مقايسه آنها

آب هاي زير زميني از مهم ترين منابع تأمين آب هستند و حتي در برخي از مناطق، آب زيرزميني تنها منبع حياتي آب محسوب مي شود. به منظور دستيابي به يك روش مناسب و مؤثر براي حفاظت منابع آب زيرزميني از آلودگي هايي كه در آينده آن را تهديد مي كند، سيستم هاي ارزيابي آسيب پذيري سفره هاي آب زيرزميني توسعه يافته اند. نقشه آسيب پذيري معيار مناسبي براي تعيين مناطق حفاظت آب زيرزميني در سطح منطقه اي است. در اين تحقيق، از دو روش DRASTIC و SI براي ارزيابي آسيب پذيري آبخوان دشت قزوين استفاده گرديد. بدين منظور ابتدا نقشه آسيب پذيري آبخوان با استفاده از روش هاي DRASTIC و SI تهيه شده و سپس نقشه ها با يكديگر مقايسه شد. مقايسه ها نشان داد كه دو روش در حدود 33% از مناطق آبخوان نتايج مشابهي دارند. با توجه به عوامل مؤثر در تعيين آسيب پذيري در دو روش مذكور، اين شباهت غالبا در نواحي با عمق برخورد به آب كمتر وجود داشت.