برنامه ريزي راهبردي در راستاي كاهش انتشار گازهاي گلخانه اي در صنايع سيمان كشور با استفاده از استراتژيهاي مديريت محيط زيستي

فعاليت هاي انسان براي دستيابي به رفاه بيشتر موجب توليد و انتشار گازهاي گلخانه اي شده است. عواقبافزايش گازهاي گلخانه اي در سال هاي اخير مورد توجه قرار گرفته است.صنايع سيمان يكي از منابع مهم انتشار گاز هاي گلخانه اي بشمار مي آيد. در تحقيق حاضر وضعيت توليدگازهاي گلخانه اي از صنايع سيمان كشور ايران مورد توجه قرار گرفته است.. صنعت سيمان يكي از زيرمجموعه هاي صنايع كاني غير فلزي است .سيمان در ميان فرآورده هاي صنعتي بيشترين ميزان توليد را دارد وسابقه توليد آن در ايران 57 سال مي باشد .مزاياي نسبي توليد اين كالا عبارت است ازوجود معدن غني كهتقريباًدر عمده نقاط كشور پراكندگي مناسبي دارد، سهولت دسترسي به انرژي ارزان، موقعيت جغرافيايي كشورو دسترسي به آب هاي آزاد و بازارهاي منطقه و وجود نيروي انساني تحصيل كرده و متخصص. سبب گرديدهاست كه دولت رغبت بيشتري در جهت سرمايه گذاري اين صنعت و توسعه و افزايش توان توليد اين كالا دركشور، نشان دهد در اين تحقيق با در نظر گرفتن عوامل بيروني و دروني و استفاده از مدل مديريتي SWOT وQSPM مشخص گرديد كه بهينه سازي مصرف انرژي بهترين و كارامد ترين استراتژي در صنايه سيمان كشوربه شمار مي آيد.همچنين با توجه به بررسي عوامل داخلي و خارجي صنايع سيمان كشور و ماتريس ارزيابيموقعيت( SPACE) مشخص مي شود كه موقعيت صنعت سيمان در حالت تهاجمي قرار دارد. هنگامي كهيك بردار در خانه تهاجمي ماتريس قرار دارد سيستم در بهترين وضع ممكن است و مي تواند با استفاده ازتوانائي ها يا نقاط قوت داخلي اقدامات زير را به عمل آورد:- بهره برداري از فرصت هاي خارجي - بر طرف كردن نقاط ضعف داخلي - پرهيز از تهديدات خارجي