مقايسه روشهاي تايس و نيومن در تعيين ضرايب هيدروديناميكي آبخوان هاي آزاد (مطالعه موردي دشت درميان-اسدآباد در استان خراسان جنوبي)

روشهاي تايس و ژاكوب مختص آبخوان‌هاي تحت فشار هستند و براي آناليز پمپاژ چاهها به صورت معمول استفاده مي شوند و براي آبخوان‌هاي آزاد مي‌بايست از روش‌هاي ديگر استفاده نمود. در روش نيومن كه مختص آبخوان آزاد است، ميزان آبدهي مخصوص (Sy) سفره نيز برآورد مي شود كه در روش‌هاي تايس و ژاكوب قابل محاسبه نيستند. همچنين در اثر پديده دبي تاخيري، شكل منحني از فرم شاخص تايس خارج شده و يك افتادگي در وسط داده ها ايجاد مي شود كه در چنين شرايطي برازش داده ها بر منحني تايس خطاي بزرگي را به وجود مي آورد. در اين مطالعه، هدف استفاده از دو روش تايس اصلاح شده و نيومن به كمك نرم افزار AquiferWin32 براي تعيين ضرايب هيدروديناميكي منطقه اسد آباد در استان خراسان جنوبي مي باشد. نتايج نشان مي دهد كه برازش ابتدا و انتهاي داده ها بر منحني تيپ تايس كافي نيست و بايستي با استفاده از روش نيومن، خطاي تخمين پارامترهاي هيدروليكي آبخوان را به حداقل رساند.