تاثير پارامترهاي ولتاژ و طول الكترود در حذف دي اكسيد گوگرد SO2 از جريان آلوده به اين ماده توسط ميدان الكتريكي

اكثر سوخت هاي جامد، مايع و گازي داراي درصدي گوگرد هستند و تقريباً 95 درصد گوگرد موجود در اثر سوختن به دي اكسيد گوگرد تبديل مي شود، كه ميزان تبديل بستگي به نوع و ميزان تركيبات موجود در سوخت و شرايط احتراق شامل: دما و مقدار گاز اكسيژن موجود در محيط احتراق دارد. دي اكسيد گوگرد يك آلاينده مهم زيست محيطي بوده و صدمات متعددي منجمله باران هاي اسيدي و مشكلات تنفسي را بوجود مي آورد. حذف اين گاز از دودكش هاي واحدهاي صنعتي به مانند نيروگاهها، پالايشگاهها، و صنايع پتروشيمي يك نياز زيست محيطي است و لازم است تا غلظت تخليه آن به محيط زيست در حد مجاز قرار گيرد. روش هاي متعددي براي كاهش دي اكسيد گوگرد وجود دارد كه به طور كلي مي توان به تكنولوژي هاي پيش از احتراق ، تكنولوژي هاي در حال احتراق و تكنولوژي هاي پس از احتراق دسته بندي نمود. در زير بصورت مختصر به اين فرآيندها اشاره مي نمائيم: الف - تكنولوژي هاي پيش از احتراق: اين فرآيندها، زغال را پيش از سوختن تميز مي كنند كه شامل روش هاي فيزيكي يا شست و شو و روش هاي بيولوژيكي جديد تميز .[ كردن براي حذف گوگرد و خاكستر مي باشند[ 1 ب- تكنولوژي هاي در حال احتراق: اين روش ها در كوره، در جائي كه زغال مي سوزد انجام مي شود. اين روش آلودگي هايي مانند دي اكسيد گوگرد و اكسيدهاي .[ نيتروژن را حذف مي كنند. يكي از اين تكنولوژي ها، احتراق در بستر سيالي شده است