كنترل و حذف آلودگي منابع آب تجذيه پذير و بازار يابي آنها (با مطالعه موردي حوزه آبريز زاينده رود )

كشور ما از نظر اقليمي در منطقه خشك و نيمه خشك واقع شده و متوسط بارندگي ساليانه آن بين يك چهارم تا يك سوم ميانگين جهاني كه حدود 864 ميلي متر گزارش گرديده است . شرايط طبيعي پراكنش ناهماهنگ نزولات جوي و ويژگي هاي خاص رزيم جريان آبهاي سطحي و زير زميني كشور همواره باعث بروز مشكلاتي در مديريت منابع آبي گرديده است و اين در حالي است كه بروز شرايط خشكسالي در طي سالين گذشته بعضا منجر به اعمال مديريت بحران در رابطه با مقوله مهم و تامين آن گرديده است . در چنين شرايطي روند افزاينده آلودگي منابع آب اين معضل را تشديد نموده و اين در حالي است كه عليرغم اجراي آيين نامه جلوگيري از آلودگي آب از اواسط برنامه سوم توسط بسياري از واحدهاي آلوده ساز (بويژژژه دولتي ) بطور علني و غير علني همچنان اقدام به آلودگي منابع آب موجود مي نمايند . بروز آلودگي در منابع آب كشور همواره فشار هايي را را روي متولي تامين آب كشور (وزارت نيرو ) بوجود آورده است و از آنجا كه مديريت آن نيازمند انسجام بيشتري در سطح كلان كشور ( بويژه در سطح حوضه هاي آبريز ) مي باشد لذا هدف از انجام پژوهش حاضر تدوين استراتژي كاربردي پيشگيري و كنترل آلودگي آّ مي باشد تا بدين ترتيب مديريت و برنامه ريزي بخش آب كشور از نتايج آن برخوردار گرديده و در جهت يكپارچگي گام بردارد . منظور از استرتژي همان راهبردها و برنامه هاي اجرايي مي باشد كه به كمك آنها مي توان به اهداف مورد نظر دست يافت . امروزه ديگر مهار و كنترل آب از طريق احداث سدهاي مخزني ، انحرافي و غيره و تخصيص آب به تنهايي كفايت نمي نمايد بلكه تخصيص آب با كميت و كيفيت مناسب جهت مصارف مختلف در دستور كار وزارت نيرو قرار گرفته و نقش توافقهاي بين المللي نيز در اين رهگذر كليدي بوده كه به نوبه خود اهميت موضوع را ببش از پيش مشخص مي سازد . بديهي است تدوين استراتزي ها و برنامه هاي عمل پيشنهادي در اين تحقيق مي تواند زمينه ساز تدوين برنامه هاي اجرايي و عملياتي شدن آنها باشد .