تحليل عدم قطعيت در مهندسي ژئوتكنيك با روش درخت منطقي

در تمام موضوعات مرتبط با علوم مهندسي، عدم قطعيت هايي وجود دارند كه بايد براي حصول نتايج قابل قبول به نحو مطلوب مورد ملاحظه قرار گيرند. اين عدم قطعيت به خصوص در مهندسي ژئوتكنيك ملموس تر است كه اغلب به علت خطاهاي آزمايشگاهي، كمبود داده ها، عدم يكنواختي خصوصيات مصالح خاكي و بعضاً كمبود دانش كافي براي مدل كردن مساله ايجاد مي شوند. يكي از راه هاي وارد كردن اين عدم قطعيت ها استفاده از رو شهاي آماري مي باشد، كه در اين ميان يكي از شناخته شد هترين و پركاربردترين اين رو شها، روش درخت منطقي است. از محاسن اين روش علاوه بر ساده بودن مي توان به احتمالاتي بودن نتايج اشاره كرد به نحوي كه به طراح اجازه مي دهد پروژه را براي هر ميزان ريسك پذيري مورد نظر طراحي كند. در اين مقاله ابتدا منشا عدم قطعيت هاي موجود در مهندسي ژئوتكنيك و چگونگي وارد كردن آنها در طراحي به طور خلاصه مورد بررسي قرار گرفته است. در پايان يك مطالعه موردي براي ديوار حائلي واقع در شهر تبريز انجام شده و ضرايب اطمينان در برابر واژگوني و لغزش به صورت احتمالاتي بدست آمده است.