مطالعه تاثير جداسازي لرزه اي به همراه كنترل غيرفعال و نيمه فعال در كاهش خطر لغزش و دوران در سيستم هاي ثانويه در ساختمان

در اين مقاله عملكرد رو شهاي كنترل لرز هاي در كاهش نيروي جانبي بر روي سيست مهاي ثانويه و تجهيزات مورد مطالعه قرار گرفته است. در اين مطالعه تحليلي و عددي تجهيزات بر روي كف هاي جداسازي شده قرار گرفته و از مدل ميراگرهاي ثابت و متغير براي كاهش انرژي ارتعاشي كف ها استفاده شده است. پاسخ تغيير مكان و شتاب براي تجهيزات و كف مورد نظر محاسبه گرديده و امكان بروز لغزشSlidingيا دوران Rocking در آنها در حالت هاي با و بدون استفاده از كنترل لرزه مطالعه گرديده است. براي محاسبه سيگنال دستور ارسالي به ميراگر متغير از الگوريتم اسكاي-هوك استفاده گرديد. از مدل عددي يك ميراگرMR براي واقعي تر كردن نتايج محاسبه استفاده شد و به سيگنال اندازه گيري شده در مدل مقدار مشخصي از نويز براي شبي هسازي حالت واقعي افزوده شد. در حالت كنترل غيرفعال كف جدا سازي شده، از مدل ميراگرهاي ويسكوز استفاده شده است. از مجموعه سازه و تجهيزات مدل عددي جرم و فنر تهيه شده و تاريخچه زماني پاسخ مدل تحت دو شتابنگاشت محاسبه گرديد. مقايسه نتايج بيانگر آن است كه روش هاي كنترل لرزه اي در كاهش پاسخ لرزه اي تجهيزات موثر هستند. در اين ميان روش نيمه فعال مورد استفاده در تحليل به طور مشخص بر روش غيرفعال برتري دارد.