مهندسي احداث تالاب مصنوعي و اثر آن بر مديريت آلودگي هاي ناشي از برج خنك كن و تصفيه آلودگي

در مقاله حاضر راندمان تالابها در حذف آلودگي صنايع، از آب و نيز مديريت و نگهداري آنها، با نگاهي به آلودگي هاي ناشي از برج هاي خنك كننده، بررسي مي گردد. براي بيان دليل اصلي استفاده از تالاب مصنوعي در كنار برج خنك كننده مي توان به اين موضوع اشاره كرد كه، ميزان آب موجود در برج خنك كننده به طور مداوم به اقيانوس ها، درياچه يا رودخانه هايي كه از آنها استفاده شده، بازگشته و به طور مداوم دوباره به گياهان عرضه مي شود. تالاب مصنوعي يك راه حل مناسب براي كاهش آلودگي حرارتي ناشي از برج هاي خنك كننده و ديگر آلودگي هاي صنعتي مانند ورود فلزات سنگين به چرخه آب مي باشد؛ در واقع تالاب هاي مصنوعي نوعي بيو فيلتر به شمار ميروند. با احداث تالاب مصنوعي در كنار صنايع و انتخاب گياهان و جانوران مناسب براي زيستن در اين اكوسيستم مصنوعي، مي توان گام موثري، در كاهش بار تخريبي، كه صنايع بر دوش زمين وارد كرده، برداشت. استفاده از سيستم خنك كننده تالابي يك روش ساده و كاربردي براي حذف و يا كاهش اثرات حرارتي برج هاي خنك كننده، در رودخانه يا درياچه است، و اين مهم با كاربرد منابع گياهي مناسب به دست مي آيد. اگرچه تالاب ها در ابتدا بمنظور تصفيه فاضلاب از منابع نقطه اي بكار گرفته شدند، اما در طول سه دهه اخير ارزش و كاربرد چند منظوره تالاب ها و بركه هاي گياهي به خوبي در كشورهاي پيشرفته شناخته شده و اهميت فزاينده آنها در كاهش آلودگي صنايع، تصفيه رواناب سطحي كشاورزي و شهري نيز مشخص گرديده است. از اين رو آگاهي و شناخت درباره توانايي اين سيستم هاي تصفيه در حذف آلودگي هاي نقطه اي و غيرنقطه اي در كشورهاي در حال توسعه و بويژه در كشورهاي خاورميانه كه هم اكنون با بحران كم آبي روبرو هستند، بسيار مهم مي باشد. در مقاله پيش رو به آلودگي هاي برج خنك كن و مهندسي احداث تالاب مصنوعي و بكار گيري گياهان و جانوران مناسب جهت استقرار در اين اكوسيستم مصنوعي، اشاره شده است