بازنگري منحني فرمان بهره برداري از آب مخزن سدعلويان به منظوركنترل سيلاب و بهينه سازي درتامين نيازهاي آبي پاياب سد

بهره برداري از سدهاي چند منظوره از موضوعات قابل توجه برنامه ريزان منابع آب بوده است كه تا كنون تكنيكهاي رياضي پيچيده اي با اهداف برنامه دراز مدت و همين طور برنامه ريزي جهت بهره برداري به روز از اين گونه مخازن تدوينگشته است. مشكلات بهره برداري از يك سد چند منظوره نياز به سيستم پشتيباني تصميم دارد كه مي تواند با دقت بيشتري با استفاده از روشهاي بهينه سازي تامين گردد. در يك سد چند منظوره چندگانه بودن اهداف شامل تامين نيازهاي شرب، كشاورزي، صنايع،... از يكطرف و كنترل بهينه سيل از طرف ديگر در تعارض با يكديگر قرار مي گيرند بدين معني كه حجم دخيره بالاي آب در فضاي كنترل سيلاب يك مخزن سبب تضمين بيشتري در تامين نيازهاي پاياب مي گردد، لذا كاهش فضاي لازم جهت كنترل سيل موجب عدم توانايي مخزن در كنترل مناسب سيل و نهايتا ايجاد خسارت بيشتر خواهد شد. اين موضوع موجب توجه برنامه ريزان منابع آبي در خصوص تخصيص بهينه آب مخزن در تامين نيازهاي پاياب سد گشته كه در اين مقاله بهره برداري از مخزن سد بر اساس ادغام اهداف به منظور حداكثر نمودن آب قابل استفاده در آبرساني شهي، كشاورزي و تعيين حجم كنترل سيلاب است كه بهره دهي را در طول عمر مخزن حداكثر نمايد. براي مديريت بهينه تخصيص مخزن سد به نيازهاي پاياب با استفاده از برنامه ريزي خطي مدلي ارائه گرديده كه در آن مدل بهينه سازي داراي يك تابع هدف كمينه سازي كمبود ماهانه را با اعمال قيدهاي از قبيل حجم مخزن، نيازها و خروجي ها در طول ماههاي مختلف در دوران بهره برداري( در حدود هشت سال) مورد محاسبه قرار مي دهد.