بررسي پارامترهاي موثر در پديده ضربه ساختمان ها به يكديگر در هنگام زلزله

از آنجايي كه كشور ايران از لحاظ لرزه خيزي در يكي از فعال ترين مناطق جهان قرار داشته و هر از چندگاهي زلزله اي مخرب با آسيب هاي جاني مالي وسيع در كشور اتفاق مي افتد و از آن جايي كه معمولا در مناطق اصلي و مهم شهرهاي بزرگ به منظور استفاده حداكثر از زمين، در برخي از موارد ساختمانها با فاصله ناكافي از يكديگر ساخته مي شوند، لزوم تحقيق در مورد آسيب هاي ناشي از ضربه ضروري به نظر مي رسد. در طي زلزله هاي شديد، بر اثر ارتعاش غير همفاز سازه هاي مجاور كه داراي فاصله كافي از يكديگر نمي باشند، پديده ضربه اتفاق مي افتد. آسيبهاي ناشي از ضربه به طور كامل در زلزله هاي شديد سالهاي گذشته گزارش شده است. در اين تحقيق به منظور بررسي پديده ضربه، نمونه ساختمانهاي 2 تا 15 طبقه با اختلاف طبقاتي متفاوت در مجاورت يكديگر،‌ با استفاده از المان اتصالي GAP قرار داده شده و تحليل تاريخچه زماني غيرخطي براس سه شتابنگاشت طبس، السنترو و ساكاريا انجام گرفته است. پاسخ ها در حالت ضربه با حالت بدون ضربه مقايسه شده است. نتايج تحيلي ها بيانگر اين است كه ضربه باعث افزايش پاسخ خا در ساختمان بلندتر و كاهش پاسخ ها در ساختمان كوتاهتر گرديده و بيشترين افزايش در پاسخ ها در نمونه هاي با اختلاف طبقاتي 3 بوده است در ادامه پارامترهاي موجود د پديده ضربه، اثر سختي و اثر فاصله دو ساختمان مجاور، مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج تحليل ها نشان دهنده اين است كه وجود فاصله بين ساختمان و سخت كردن ساختمان ها ( خصوصا ساختمان بلندتر) مي تواند به كاهش اثرات ضربه در پاسخ هاي ساختمانها منجر گردد.