بررسي ساختار جريان در اطراف آب شكن ها در حالت مستغرق در شرايط سيلابي در كانال مركب

يكي از روش هاي معمول كنترل فرسايش كناري رودخانه ها استفاده از آب شكن مي باشد كه در صورت طراحي صحيح و اجراي دستورالعمل هاي فني در زمان ساخت علاوه بر كنترل فرسايش كناري رودخانه ها منجر به احياي اراضي با ارزش حاشيه رودخانه ها مي گردد. از نكات بسيار مهم براي طراحي اين سازه اطلاع از عملكرد اين سازه زماني كه در رودخانه سيلابي جاريست مي باشد. تحقيق حاضر در يك فلوم آزمايشگاهي به طول 15 متر و عرض 0/7 متر و عمق 0/6 متر انجام شده، و نيز بصورت كانال مركب تغيير داده شده است. از آب شكن هاي صلب، از جنس فلز استفاده شده است. تعداد آب شكن ها 3 عدد، كه از لحاط مشخصات هندسي شبيه بهم مي باشند و با نسبت فاصله به طولهاي 2،3و 4 و در شرايط آشفته و زير بحراني با بستر متحرك مورد بررسي و آزمايش قرار گرفته است. زاويه قرار گيري آب شكن ها نسبت به ديواره كانال 70 و 110 درجه انتخاب گرديده است و در اين تحقيق سرعت در نقاط مختلف ( بطور متوسط 500 نقطه براي هر آزمايش) توسط سرعت سنج سه بعدي ADV اندازه گيري و سپس ساختار جريان در بين آب شكن ها در حالت مستغرق رسم گرديد. با رسم ساختار جريان ديد بهتري از عملكرد سازه در حالت استغراق حاصل گرديد. نتايج نشان داد كه در حالت مستغرق ساختار جريان در محدوده ي بين آب شكن ها متفاوت از حالت غيرمستغرق است.