تحليل عملكرد سيستم دو مخزنه دز و شهيد عباسپور با ديدگاه عدم قطعيت

امروزه مهار آب و استفاده بهينه از آن به دليل روند رو به رشد تقاضاي مصرف آب و عدم توزيع مناسب زماني و مكاني آن بيش از پيش مورد توجه برنامه ريزان منابع آب قرار دارد. تحليل عملكرد مخازن سدهاي دز و شهيد عباسپور به عنوان منابع آب سطحي، موضوع تحت بررسي در اين تحقيق مي باشد. از طرفي عدم قطعيت موجود در جريان هاي ورودي به مخازن سدها، لزوم برتامه ريزي براي بهره برداري جهت مقابله با خسارات ناشي از عدم احتساب آن را ضروري ساخته است. براي اين منظور ابتدا با استفاده از مدل بهينه سازي پوياي قطعي (DP) سياست بهينه بهره برداري از سيستم دو مخزنه چند منظوره مذاكور بدست آمد. نتايج مدل DP نشان داد كه بر اساس سري بلند مدت تاريخي و در نظر گرفتن نيازهاي متوسط ماهانه و نيز نوع تابع هدف در وارد نمودن خسارت در صورت عدم تامين نيازها، ميزان رهاسازي در اكثر موارد از نياز آبي ماهانه بيشتر مي باشد و در بعضي ماه ها و دوره هاي خشك كمبودهايي در تامين نيازهاي آبي مشاهده مي شود كه مي توان با در نظر گرفتن شرايط خاص و اولويت تامين نيازهاي مختلف، اين كمبودها را برطرف نمود. سپس با استفاده از نتايج مدل سازي DP و به منظور وارد كردن عدم قطعيت و همچنين براي بدست آوردن روش كلي بهره برداير، سيستم استنتاج فازي (FIS) ساخته شد. نتايج نشان مي دهند كه در اكثر ماه ها و در هر دو مخزن دز و شهيد عباسپور، تابع عضويت گوسي و روش فازي زدايي مركز ثقل منجر به حصول نتايج بهتري شده است.