رفتار بتن مسلح حاوي پوزولان هاي مختلف در درياچه اروميه

كاربرد مواد افزودني معدني پوزولاني مي تواند تاثير عمده اي بر خواص بتن بخصوص بردوام بتن در محيط هاي خورنده داشته باشد. در اين تحقيق، دوام نمونه هاي بتني مسلح ساخت شده با سيمان نوع 2، پوزولان توف سبلان، پوزولان پوميس عنصرود و ميكروسيليس ازنا در شرايط شبيه سازي شده درياچه اروميه در مخدت 6 ماه بررسي شده است. نمونه هاي آزمايشي با دو نسبت آب به سيمان متفاوت و سه نوع پوشش بتني روي آرماتور تهيه و در معرض شرايط متفاوت محيطي ( خارج از آب ، مغروق ، تر و خشك) قرار داده شده اند. آزمايشهاي مقاومت فشاري، ميزان نفوذ يون كلر، عمق كربناسيون، مقاومت الكتريكي، پتانسيل خوردگي و شدت خوردگي آرماتور در سنين مختلف بر روي نمونه ها انجام گرفته است. نتايج آزمايشهاي صورت گرفته نشان مي دهد كه شرايط تر و خشك در بتن ها بيشترين تاثير را داشته است. اغلب سيمانهاي پوزولاني دوام بهتري نسبت به سيمان تيپ 2 نشان داده و بهترين عملكرد مربوط به بتن با سيمان ميكروسيليسي بوده است. كاربرد سيمان در حد 450 كيلوگرم بر مترمكعب و نسبت آب به سيمان 0/4 تاثير عمده اي در جلوگيري از نفوذ مواد مضر به داخل بتن و در نتيجه افزايش دوام آن داشته است.