نقش احتمال خرابي گره در بهينه سازي سازههاي فضاكار بر اساس نظريه قابليت اعتماد

تاكنون تنها از احتمال خرابي اعضاء در بهينه يابي خرپاهابراساس نظريه قابليت اعتماد استفاده مي گرديد، اما باتوجه به اهميت گره ها و
اينكه خرابي سازه تنها از محل اعضاء نبوده بلكه از محل گره ها نيز ممكن است به وقوع بپيوندد، نوع ديگري از احتمال خرابي ، به نام احتمال خرابي گره در اين تحقيق مورد بررسي قرارگرفته است. منظور از خرابي گره اين است كه تغيير مكان گره در يك راستا از تغيير مكان مجاز گره در آن راستا تجاوز نمايد. بنابراين، درنظرگرفتن اين نوع احتمال خرابي، حل مسائل بهينه سازي براساس نظريه قابليت اعتماد را درتطابق بيشتر با مسائل اجرايي و دقت بالاتر انجام مي دهد. چنانچه در آيين نامه نيز كنترل حدي بهره برداري جزء اصلي در تحليل و طراحي سازه ها مي باشد. بدين منظور در اين تحقيق، قيد احتمال خرابي گره ها علاوه بر قيد احتمال خرابي اعضاء در بهينه يابي وزن سازه هاي خرپايي براساس نظريه قابليت اعتماد استفاده شده و اثرات آن در بهينه يابي وزن موردتوجه قراگرفته است. در فرآيند بهينه يابي، متغيرهاي مختلف احتمال انديشانه نظير بارگذاري ،تنش تسليم و....مورد استفاده قرارگرفته است. البته در مثالهاي عددي انجام يافته در اين تحقيق فرض شده است كه تمامي متغيرهاي احتمال انديشانه از نظر آماري مستقل از يكديگر بوده و داراي تابع توزيع نرمال باشند. همچنين در اين تحقيق، جهت بهينه يابي، از الگوريتم وراثتي اصلاح شده استفاده گرديده است.با توجه به اينكه الگوريتم وراثتي برخلاف روشهاي كلاسيك بهينه سازي نياز به بيان يك رابطه دقيق بين تابع هدف ومتغيرهاي مسئله و محاسبه مشتقات تابع هدف ندارد، اين الگوريتم بهينه سازي انواع خرپاها را به آساني فراهم ساخته است. تحقيق اخير نشان مي دهد كه با افزايش احتمال خرابي مجاز گره ها وزن بهينه خرپا نيز افزايش مي يابد.