ارائه روشي نوين در بحث آبگيري و انتقال آب از رودخانه ها با استفاده از روش فيلتراسيون

بحث آبگيري از رودخانه ها هميشه يكي از مهمترين موارد مساله ساز در زمينه تحويل و توزيع آب بوده است مهمترين عامل در طراحي يك آبگير انتقال دبي مورد نظر با كمترين با رسوبي است در سطح دنيا تحقيقات زيادي از طريق مدلهاي فيزيكي و رياضي در اين زمينه صورت گرفته كه هر كدام مزايا و معايب خاص و منحصر به فرد خود را دارد. هدف از اين تحقيق ارائه روشي نوين در انتقال آب از رودخانه هايي كه بار رسوبي زيادي دارند مي باشد. در اين روش به جاي استفاده از دريچه هاي آبگير و آبنيه هاي مربوط به قبل و بعد از آن، در جلو بند انحرافي به ارتفاع تاج سد و تا مسافتي در بالا دست ذرات درشت دانه با دانه بندي خاص ريخته مي شود. سپس درون اين توده درشت دانه لوله هايي با قطر معين كه در روي آنها سوراخهايي تعبيه شده جايگذاري مي گردد. به عبارت ديگر ذرات شن و ماسه به عنوان فيلتر براي لوله هاي زهكش عمل كرده و آب عاري از رسوب پس از عبور از بين ذرات درشت دانه از طريق لوله هاي زهكش به درون حوضچه اي سرپوشيده به عنوان Manhole تخليه شده و از آنجا وارد لوله و با كانال اصلي انتقال آب مي گردد. مهمترين مزيت اين سيستم آنست كه اهالي محلي را وادار به نگهداري و اصلاح سيستم و شستشوي فيلتر مي كند چون با پرشدن فضاهاي خالي فيلتر ازرسوبات دبي ورودي به لوله هاي زهكش كاهش يافته و متعاقبا آب دريافتي در پايين دست نيز كم خواهد شد. طراحي قطر، طول و ترتيب لوله هاي كارگذاري شده و همچنين دانه بندي فيلتر مورد استفاده بايد براين اساس استوار باشد كه آب عاري از رسوب با دبي مورد نياز به پايين دست منتقل گردد. مزيت اين روش علاوه بركاهش رسوبات وارده به آبگير آنست كه از نظر اقتصادي نيز مقرون به صرفه بوده و از آن مي توان به راحتي و با راندمان بالا در مباحث انتقال آب بهره برد.